عدم تطابق با واقع و نیزعدم مطابقت با اعتقاد گوينده از روي علم و آگاهي ركن اصلي دروغ و دروغگويي مي باشد.

انسان بر اساس فطرت پاك خود گرايش به صداقت و راستي دارند. دروغگويي يك امر عارضي و اكتسابي است كه به علل و عواملي نسبت به بعض اشخاص عارض مي شود. البته برخي از عوامل دروني است كه به خصوصيات رواني يعني احساس و عواطف مربوط مي شود مانند: ترس، احساس حقارت، حسادت و تلقين پذيري والگوگيري كه براي وادار نمودن افراد به دروغگويي نقش مؤثر دارند. دسته ديگر از عوامل مربوط به عوامل بيروني است مثل رسانه هاي جمعي، شيوه تربيتي اشتباه، جلب منفعت و دفع ضرر ها و شهرت طلبي و عداوت و دشمني و فرافكني و خود نمايي باعث مي شوند كه افراد براي بدست آوردن و يا دور كردن آنها به دام دروغ و دروغگويي گرفتار مي شوند.

جلوه اجتماعی دروغ و محیط سراسر بی اعتماد و خالی از تعاون خود از نتایج دروغ می باشد که می توان برای گریز از آن فرار از این محیط را انگیزه ترک دروغ دانست . برای تک تک افراد جامعه به مثابه تک تک سلول های اجتماعی که دوست داریم